8 Μαΐου 2012 Χοροθέατρο: Kreutzer Sonata Print E-mail

Η Ομάδα Σύγχρονου Χορού Ασώματες Δυνάμεις παρουσίασε στις 8 Μαΐου 2012 με τη συνεργασία της ΕΘΑΛ στο Τεχνοχώρο, το έργο Kreutzer Sonata του Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν σε σύλληψη / σκηνοθεσία και χορογραφία της Μάχης Δημητριάδου-Lindahl και συνεργασία με τους χορευτές. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της Έλενας Κατσούρη, και οι φωτισμοί του Παναγιώτη Μανούση. Χορεύουν οι Έλενα Χατζιδάκη και Λοίζος Κωνσταντίνου. Μουσική ερμηνεία από ηχογράφηση του 1995 Martha Argerich piano, Gidon Kremer violin.

kreutzer sonata

“Ποια είναι η σχέση πού μπορεί να έχει ένα έργο κλασικής μουσικής με το σύγχρονο χορό, τόσο στο επίπεδο της δραματουργίας, όσο και της χορογραφικής γραφής και ερμηνείας; Η Kreutzer σονάτα του Beethoven, γεμάτη με εναλλαγές έντασης και ηρεμίας έγινε αφορμή για πολλές ερμηνείες που απεικονίζουν το πάθος στις ανθρώπινες σχέσεις. Η δική μας Kreutzer sonata μιλά χωρίς λέξεις για κάτι που όλοι αναγνωρίζουμε, για ένα κομμάτι της ψυχής μας πού βρίσκεται μερικές φορές παγιδευμένο μέσα στο πάθος και πού η βίαιη απελευθέρωσή του, φτάνει ως την καταστροφή. Στο έργο μας, η δραματουργία της σονάτας συναντά και συνδιαλέγεται με τις ιστορίες του σώματος. Ένας άντρας και μια γυναίκα συναντιούνται σε μία σχέση, όπου ο καθένας προσπαθεί να εκπληρώσει τις επιθυμίες του, να ξορκίσει τους φόβους του, ν΄ αντέξει τη μοναξιά του, να επιβάλει τους όρους του, να υποτάξει, ή ακόμη και να εξοντώσει τον άλλον... Μέσα από τη σύγκρουση, ή την ένωση, τη μοναξιά, τη βία, ή τη νοσταλγία, τα σώματα των χορευτών αναζητούν το ένα το άλλο σε μια αδιέξοδη πορεία. Ή μουσική σα μια μαγική δύναμη άλλοτε παρασέρνει και οδηγεί στα δικά της μονοπάτια το χορό, όπου τα σώματα παρορμητικά η ανεξέλεγκτα, κινούνται σα μαριονέτες εγκλωβισμένα μέσα στη δίνη της, άλλοτε πάλι ο χορός και οι ιστορίες των σωμάτων παίρνουν το προβάδισμα, αποκαλύπτουν τη δύναμη τους και προσδίδουν νέο νόημα στη μουσική. Έτσι πού εμείς να μην μπορούμε πια ν΄ ακούσουμε αυτή τη σονάτα χωρίς να δούμε: ...αυτό το ζευγάρι. Μέσα σ΄αυτό το δωμάτιο...”